Ψάχνω ένα παράθυρο..ν’αφήσω το βλέμμα μου να ταξιδέψει. Να αγγίξει τον ορίζοντα και να γυρίσει πίσω. Να βουτήξει μες στα χρώματα και να αναδυθεί αλλιώτικο. Να γαντζωθεί στα φτερά ενός πουλιού και να γίνει ένα με τα σύννεφα. Να χορτάσει γεύσεις, αρώματα, μελωδίες και συναισθήματα.
Ψάχνω ένα παράθυρο…αλλά όλα είναι κλειστά.
Σήμερα, ακούμε μόνο εκείνους τους ψίθυρους που χαϊδεύουν τα ώτα..και μας κλείνουν στη ζεστή αγκαλιά τους.
εχω ακριβως το ιδιο παραθυρο στο δωματιο μου, σε λευκο αν ενδιαφερεσαι…
αν δεν είχε κάγκελα, μήπως θα ήταν καλύτερο;
μήπως να πας τελικά στο Hollywood?
Ζεστή αγκαλιά διαβάζω, αλλά είμαι μακριά γμτ. Προς το παρόν σου στέλνω ένα φιλί μεγάλο!
Να γκρεμίσω έναν τοίχο για ΄σένα;
τιποτα,κενο,σιωπη…ακουω αλλα δεν μιλαω…ποτε ξανα.δεν εχω γνωμη,δεν εχω φωνη…εχω δλδ κι απ΄τα δυο αλλα τα κραταω για μενα.
ακουω ομως…οπως παντα.γεια χαρα εβελι,θα περναω…
Μ’ αρεσει το παράθυρό σου, κλειστά τα παντζούρια αλλά ανοιχτή η καρδιά του μέσα στο μπλέ και τα λουλούδια.
Σου στέλνω τα δικά μου παράθυρα
http://www.panoramio.com/user/1287666/tags/Windows
Λάθος “με ανοιχτά τα παντζούρια” ήθελα να γράψω
Φιλάκια a tous…