Επτά παρά τέταρτο…Ο Μορφέας δε φάνηκε απόψε. Τα τσιγάρα τελειώνουν και το στομάχι γουργουρίζει – σε λιγάκι θα πεταχτώ στο φούρνο για ζεστή κασερόπιτα. Έριξα μια ματιά στην ημερομηνία της τελευταίας καταχώρησης…Οκτώ ολόκληρους μήνες είχα να μπω σε τούτη εδώ τη “φωλίτσα”. Οκτώ μήνες, που έμελλαν να αλλάξουν τη ζωή μου, το “είναι” μου, τα “θέλω” μου, το παρόν και το μέλλον μου.

Χωρισμός : Πόσο εύκολα λες “τελειώσαμε”; Πώς βρίσκεις το θάρρος να προχωρήσεις, αφήνοντας κάτι που ξέρεις πως δε σε γεμίζει πια, αλλά φοβάσαι να το κάνεις; Χμμ…Σα να σε ακούω να μου λες για την αναβλητικότητά μου. Η αλήθεια είναι ότι αγάπησα..και αγαπήθηκα εξίσου – ίσως και παραπάνω. Κι ως γνήσιο ψάρι, παρέμεινα για αρκετό καιρό κλεισμένη σε μια ροζ φουσκίτσα που είχε μια μικρή τρυπούλα – το “φςςςςς” ήταν ισχνό, ίσα που ακουγόταν – κι έσκασε απότομα, βγάζοντάς με από τον παραμυθένιο μου λήθαργο. Κλικ – τέλος. Απλά. Προχωράμε..

Ανακεφαλαίωση : Πού βρίσκομαι; Στο σημείο χ…Πού θα έπρεπε να είμαι; Στο σημείο ψ…Τί συνέβη; Περίπτωση α – μου ξέφυγε μία ταμπέλα και δεν έστριψα στο σωστό δρόμο. Περίπτωση βου – σταμάτησα για έναν καφέ τον οποίο ακόμη περιμένω (ειδική παραγγελία από Βραζιλία). Περίπτωση γου – έμεινα από μπαταρία κι η οδική βοήθεια με γύρισε πίσω.  …………… Περίπτωση σου, μου, του και ξύστ’ ∂∂ με κασμά (παραμένω αθυρόστομη μέχρι αηδείας) γιατί η τσουγκράνα αφήνει κενά. Συμπέρασμα – επαναπροσδιορισμός στόχων. Πάμε..

Κλικ : Πεταλούδες στο στομάχι. Φτερωτά αγγελάκια με βέλη. Καρδούλες στα ματοτσίνορα. Κατάλαβες ή να κάνω και κακά; Ήρθε ο έρωτας…κι όπως λέει και το γκρουπάκι στο φέισμπουκ, “τα καλύτερα συμβαίνουν εκεί που δεν το περιμένεις”. Τον είχα μπροστά μου, αλλά δεν τον έβλεπα. Τον είχα δίπλα μου, αλλά δεν τον ένιωθα. Κλικ. Κλικ. Άτιμο κλικ…Απώλειες – πολλές. Εγίναμεν μπουρδέλο. Βγήκανε μαχαίρια. Ακόμη τα τρώω…πισώπλατα φυσικά. Και δε μιλάω. Υπομένω. Ξέρω ποιά είμαι – ξέρω ποιοί είναι. Τι είναι. Κάποιοι αποκαλύφθηκαν εκ των υστέρων. Θλίβομαι. Δεν αξίζει… Κέρδος – ένα. Ο ένας. Αναρωτιούνται τόσα χρόνια οι Whitesnake…κι εγώ τους απαντάω : ναί ρε παλικάρια….αυτή είναι Η αγάπη. Και την ζω. Την γεύομαι. Την αισθάνομαι. Είμαι ευτυχισμένη..

Εσύ : Με απογειώνεις. Και με προσγειώνεις. Με “διορθώνεις”. Κράτα με από το χέρι και πάμε. Κι όπου μας βγάλει…

Για σένα.